Down Sendromu Belirtileri ve Tedavisi

DOWN SENDROMU

    Down sendromu kormozomal bir hastalık olup, hücre bölünmesi sırasında yaşanan bir yanlışlık sonucu 21. kromozom çiftinde fazladan bir kromozom oluşması sonucu görülmektedir. Diğer ismi de Mongolizmdir. Down sendromuna sebep olarak hamilelik yaşı görülmektedir. Çocuğun fiziksel görünümü diğer çocuklardan farklı olsa da, Down Sendromunun kaynağı anne ev baba olmamakla birlikte hamilelik öncesi veya sonrasında olan hiç bir şey çocuğun Down Sendromlu doğmasına yol açmamaktadır. Down sendromu vücutta yapısal ve işlevsel değişikliklere sebep olabilmektedir. Vücuttaki küçük ve büyük farklılıkların bileşimi yapısal olarak sergilenmektedir. Down sendromu genellikle zihinsel kavramadaki bozukluklar ve fiziksel gelişimin tipik yüz görünümü gibi farklı olmasıyla ilişkilidir.

DOWN SENDROMU BELİRTİLERİ VE TEDAVİSİ

    Down sendromlu çocukların çok belirgin, tipik bir yüz ifadeleri bulunmaktadır. Bebeğin kafası küçük, ensesi geniş ve kısa, kafatasının arka kısmı yassı durumdadır. Down sendromlu çocukların boyları daha kısa olur. Göz ve burun normal kişilerden daha farklı görünebilir. Down sendromlu çocukların zekâ seviyeleri daha düşük ve gelişimleri daha yavaş olmaktadır. Ölüm oranı bir hayli yüksektir. Çünkü küçük yaşlarda kalp problemleri, solunum yolu hastalıkları oldukça fazla yaşanmaktadır. Down sendromlu çocuklar emekleme, konuşma, yürüme gibi birçok şeyi diğer çocuklardan daha geç öğrenirler. Kromozom anormalliğinin etkisinin yanı sıra, çevresel faktörlerin, sosyal yaşantı da çocuğun gelişiminde oldukça önemli taşımaktadır. Down sendromlu çocuklar genelde boy ve kilo açısından daha yavaş büyüyebiliyorlar, daha yavaş öğrenebiliyorlar, problem çözmede ve karar vermede diğer çocuklardan daha çok zorlanabiliyorlar. Zekâ seviyeleri normalden düşük olarak kalsa da iyi ve erken başlanan eğitimle zekâ seviyelerinde anlamlı yükselmeye rastlanılmaktadır. Down Sendromlu çocuklar iyi bir eğitimle normal birey şeklinde hayatlarını sürdürebilirler, kendi yaşamlarını idame ettirebilecek seviyeye ulaşabilirler. Down Sendromlu çocuklar, 2 ya da 3 yaşında yürümeye başlayabiliyorlar. Dikkat süreleri kısa, bellekleri zayıftır. Soyut kavramları öğrenmede çok zorluk çekmektedirler. Down Sendromlu çocuklar, yürümeye başladıktan bir-iki yıl kadar sonra da konuşmaya başlarlar. İlk sözcükleri 3 yaş civarında kullanmaya, cümle kurmaya 6 yaş civarında başlarlar. Kendisine söylenenleri anlama becerileri, bağımsız konuşabilme becerilerinden daha fazladır. Çevreleri ile uyumlu ilişkiler kurabilecekleri gibi problemlerine özgü karakteristik özellikler sergilerler. Sevimli, neşeli, dünyayla barışık, karşısındakilerin yaşı ve konumu ne olursa olsun hemen yakınlık kurabilen, ama buna karşın inatçı, istemediğini yapmayan, kendi yapabileceği bir işi başkasına yaptırmaya eğilimli olurlar. Down Sendromlu çocuklar, yaşamın ilk haftalarından itibaren sevgi, şefkat, bakım ve çevresel uyarıcılara karşı oldukça duyarlıdırlar. Gelişim hızı bebeklikten çocukluğa geçişte düşme gösterebilmektedir. Zihin ve gelişim yaşının, takvim yaşından daha yavaş ilerlemesi bu düşüşün temel nedeni olmaktadır. Bebeklikte ve ilk çocukluk yıllarında düzenli ve sistemli bir şekilde eğitim alan çocuklar, okul öncesi eğitim kurumlarına devam etmeye hazır hale gelirler.

admin tarafından

Sgk İşlemlerine, sgk sorgulama ve sağlık haberleri 'ne kolayca ulaşabilmeniz için yapılmış bir uygulamadır.

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir